SKODA 105

To był mój trzeci samochód. Pierwsze dwa 126p szczęśliwie

zakończyły swój żywot.

Pierwszego kupiłem za 68tys. zł. na tzw. przedsprzedaż. Polegało

to na tym, że ustalałeś datę odbioru i w zależności od długości

oczekiwania, co miesiąc płaciłeś odpowiednią ratę. Trzeba było być

uważnym aby nie zapomnieć o wpłacie. Mnie się to zdarzyło dwa

razy. Pierwsze upomnienie podpisał jakiś kacyk z Warszawy.

Drugie, sam minister transportu (mam to upomnienie do dzisiaj).

Ostrzegł mnie żebym nie grał w ciula bo wywalą mnie

z kolejki oczekujących, zabiorą autko i skończy się zabawa. Napisałem

wyjaśnienie, opisując dlaczego zachowałem się jak dziad

i nie dopilnowałem swoich interesów. Minister miał dobre serce,

wybaczył i z kolejki nie wywalił. Po trzech latach sprzedałem

fiacika za 305 tys. Drugiego sprzedałem za 200 tys. kupiłem za

123 tys. Od gościa, który kupił drugie autko otrzymałem talon na

skodę 105, którą odebrałem za jedyne 300tys. zł. (rozumiecie coś

z tego?).

Facet nie miał kasy a nie chciał się szarpać. Bał się długów. Ja

się nie bałem, miałem kasę ze sprzedaży fiacików. Jeszcze zostało.

Zazdrościli mi tej skody.

Nie wszyscy, wiem, ale niektórzy tak. Nic to, przeżyłem. Skodą

jeździłem 7 lat. Zwiedziłem demoludy bo dalej, takich jak ja, nie

puszczali. Nasz piękny kraj też zwiedzałem. Potem trzeba było autko

sprzedać. Kolega z pracy kupił.

Fajny, miły koleś. Trochę się zdziwiłem, że zdecydował się na

zakup. Wiedziałem, że miał inne, poważniejsze wydatki. Co mi tam,

pomyślałem, nie moja broszka, wie co robi. W końcu kierownik

wydziału, kasę powinien mieć a klient nasz pan. Nie zdzierałem

z niego. Po miesiącu, wypucowaną na glanc skodą, pojechał do

sanatorium. Śmialiśmy się, że młody jest, zdrowy, więc sanatorium

nie powinno zaszkodzić. Niestety, jemu zaszkodziło.

Z sanatorium nie wrócił. Przyjechał tylko po to, aby się rozliczyć.

Zostawił żonę i dziecko. Zostawił dla pielęgniarki, którą w sanatorium

poznał. Dla mnie to był szok. Myślałem, że wie, iż wódkę pije

się z głową, nie ze śledziem. Niestety, nie wiedział.

Jak się nie zna życia, nie potrafi przewidywać, pryskają zmysły,

gaśnie światło…

Potem ciężko wrócić na właściwą drogę. Spotkałem oboje

u wspólnego znajomego. Przywitaliśmy się, przedstawił dziewczynę,

ładną, uśmiechniętą panią w wieku około 35 lat.

Gdy zorientowałem się, że ma sprawę, pożegnałem wszystkich.

Po dwóch dniach dowiedziałem się, że mają kłopoty finansowe, że

przyjechali pożyczyć niezłą sumę pieniędzy. Niestety, odprawieni

zostali z niczym. Po miesiącu skontaktował się z byłą żoną. Nie

chciała z nim rozmawiać. Pogoniła jak psa. Podobno, tak mówili,

wsiadł w Skodę i gdzieś pojechał. Wrócił pod garaż. Garażowemu

sąsiadowi powiedział, że ma kłopoty z autem. Wjechał do garażu

tyłem. Zamknął drzwi. Po kilku minutach włączył silnik. Trwało

to zbyt długo. Z garażu zaczął wydobywać się dym. W końcu sąsiad

zorientował się, że coś jest nie tak. Nie mógł otworzyć drzwi więc

wyłamał.

Na tylnym siedzeniu skody siedział jej właściciel. Do rury wydechowej

samochodu podłączona była parciana rura. Jej drugi koniec

miał blisko ust. Wyglądało tak, jakby chciał wycofać się z wszystkiego.

Myślę, że tak rzeczywiście było. Niestety, miał pecha.

Stracił świadomość wcześniej niż zdążył wypluć rurę ze spalinami.

Na pogrzebie nie było jego drugiej żony. Pierwsza, co oczywiste,

też nie przyjechała. Podczas drogi powrotnej do domu, ktoś z tylnego

siedzenia samochodu zapytał: -ON PALIŁ?

W samochodzie rozległ się głośny śmiech.