KAWALARZ

Emerytowanym niebieskim był. Nadużywał płynów. Nadużywał

już wówczas, gdy pracował. Na całego poszedł gdy przeszedł na

emeryturę. Klocki hamulcowe przestały działać. Był panem samego

siebie. Była jeszcze żona z którą dawał sobie radę. Czasami nakrzyczał,

czasami strzelił z liścia i było ok, była cicho. Wszystko do czasu.

Pił coraz więcej a to wymaga finansów. Zaczął więc ograniczać

kasę na życie. W końcu przestał dawać. Ważniejsze były procenty

i kumple. Ona wiązała koniec z końcem aż w końcu powiedziała

„STOP DZIADU”. Powiedziała, że więcej obiadków nie będzie bo nie

ma z czego gotować. Zaproponowała aby zwrócił się o pomoc do

kieliszkowych kumpli. Na pewno nakarmią, napoją, przytulą. Jeżeli

chce jeść i mieszkać z nią, ma wybierać. „WÓDA ALBO DOM I ŻONA”

Zareagował typowo dla siebie. Wyskoczył z pięściami. Niestety dla

niego, natrafił na opór i przegrał. Zdziwiony siadł na krześle.

Wyszedł z domu obrażony. Nie wrócił na noc. Wrócił po południu

następnego dnia. Był wstawiony z tym, że tak trochę mniej niż

zwykle. Raczej zmęczony po nieprzespanej nocy. Miał opracowany

szczegółowy plan odegrania się na ślubnej. „Jeszcze będzie mi z ręki

jadła” — mówił do siebie. „Rękę będzie na mnie podnosiła, cholera

jedna. Nie zasłużyłem na to”. Tak mówił wcześniej do kumpli, teraz

mruczał do siebie. Wiedział, że żona wraca z pracy za godzinę. Miał

czas. Przygotował cienką, mocną linkę, przymocował do żyrandola.

Na jej końcu zrobił pętlę. Potem przystawił taboret. Siadł na taborecie,

sprawdził długość linki. „Jest dobrze” — uśmiechnął się do siebie.

„Przyjdzie z pracy, zobaczy mnie wiszącego, inaczej będzie śpiewać.

Przez myśl jej nie przejdzie, że to kawał, że pętla jest na tyle

luźna, że nie ma mowy o żadnym samobójstwie. Przecież nie można

stracić życia siedząc na taborecie. Ponadto życie jest zbyt piękne

aby z niego rezygnować” Był z siebie dumny. Miał jeszcze czas na

papierosa. Wypalił spokojnie, siadł na taboret, zarzucił pętlę na szyję.

Nie mógł pohamować śmiechu. Tak szatański kawał robi pierwszy

raz w życiu. Nie wiedział, że ostatni. Czekał… Wróciła do domu

godzinę później niż zwykle. Nie widziała powodów aby się spieszyć.

Nikt na nią nie czekał chyba, że awanturujący się pijany mąż, nie

mąż. Otworzyła drzwi, weszła do przedpokoju. Zdjęła buty, jesienny

płaszcz. „Nie ma go, będę miała chwilę spokoju” pomyślała. Weszła

do kuchni, potem poszła do pokoju. Chciała siąść w fotelu i odpocząć

chwilkę. Weszła i zamarła z przerażenia. Szybko ochłonęła.

Pobiegła do kuchni po nóż, którym ucięła linkę. Szybko, mimo kłopotów,

poluzowała pętlę. Niestety, nie dawał znaków życia. Lekarz

stwierdził zgon. Kawał się nie udał.

Czekał na nią zbyt długo. Był zmęczony. Przecież nie spał całą

noc, dzień. Był wstawiony. Gdy zasnął na sekundę, głowa zbyt gwałtownie

poleciała w dół. Zacisnęła się pętla. Nie był w stanie oswobodzić

się z niej a starał się bardzo. Widać to było po zadrapaniach

na szyi. Niestety, miał tylko kilka sekund czasu. Nie zdążył. Czasami

tak bywa.