Miłośniczka psów

Być może historia jest Wam znana. Ładnych kilkanaście a może

więcej lat temu, pisała o tym prasa. Przynajmniej w naszym, tutaj,

rewirze. Jeżeli znacie, przeczytajcie.

On szpakowaty, prawie taki jak ja dzisiaj, od wielu, wielu lat

wdowiec. Nie interesował się kobietami. Prowadził, jak na tutejsze

warunki, dużą i dobrze prosperującą, firmę. Większość czasu spędzał

w pracy. Relaksować się wyjeżdżał do daczy nad jeziorem. Widziałem,

piękny dom. Lubiany był przez swoich pracowników mimo, że

wymagał, że potrafił obsobaczyć, rzucić mięsem.

Szanowali go. To właśnie miłość do szefa spowodowała, że kilka

pań doszła do wniosku, że pryncypała trzeba ożenić. Po co się

chłop męczy, zadręcza samotnością, schnie w oczach. Postanowiły

„podłożyć” panienkę z dobrego domu. Do tego ładną, wykształconą

i w ogóle. Właśnie w sekretariacie zwolniło się miejsce. Już

następnego dnia, w sprawie zatrudnienia zgłosiła się urocza dziewczyna.

Zrobiła wrażenie, przyjęta została na okres próbny. Po dwóch

miesiącach była z szefem na kawie. Po trzech miesiącach byli na

„ty” Oczywiście, że po pracy. Po czterech miesiącach zamieszkali

razem. Baby, które to wszystko „nagrały” były z siebie zadowolone.

Na ich oczach szef kwitł niczym holenderski tulipan. Po roku czasu

w firmie polał się szampan. Szef wstąpił w związek małżeński.

Żona przestała pracować. Uznał, że nie powinna się przemęczać. Nie

chciała się na to zgodzić, ale nie miała wyjścia. Taka była jego

decyzja. Poprosiła aby kupił psa. Kochała zwierzęta, zawsze o psie

marzyła. Nie zgodził się. Był przeciwnikiem domowej hodowli zwierząt.

Ponadto miał uraz. W młodości pogryzł go kundel sąsiadów.

Po upływie pół roku od zawarcia związku doszły go słuchy, dobrzy

ludzie donieśli, że w jego małżeństwie nie wszystko jest jak być

powinno. W pierwszym odruchu, nie zwrócił na to uwagi. Gadają

bo gadają — myślał. Ponadto za rękę nie złapał. W jego odczuciu

wszystko było ok. Telefony, donosy zaczęły się powtarzać.

Stało się to męczące. Stał się czujny. W końcu dowiedział się.

Miała kochanka o pięknym imieniu WALDEMAR. Postanowił sprawdzić.

Na urodziny, kochanej żonie, sprezentował psa. To był młody,

dobrze wypasiony rottweiller. Już przeszkolony. Cieszyła się jak

dziecko. Nie mogła zrozumieć, że pies może być tak posłuszny, tak

dobrze ułożony. Jej pies był.

Tego wieczoru nie wychodzili nigdzie. Wypili szampana, oglądali

tv, rozmawiali. Nie spodziewali się gości. Impreza ustawiona była

na sobotę a urodziny, miała w czwartek. Położyli się spać. Bora, nie

jestem pewien, ale wydaje mi się, że tak wabił się rottweiler, położył

się na podłodze od jej strony. Rano wstali jak zwykle. Przygotowała

mężowi śniadanie. Potem nakarmiła psa. W Dalszej kolejności

buzi i wyjazd do pracy. Przed wyjściem spojrzał na nią tak

jakoś dziwnie. Powiedział: „KOCHAM CIĘ”. Nie zdążyła odpowiedzieć.

Szybko zamknął drzwi i zbiegł po schodach.

Około godziny 11 zadzwonił telefon. Bał się odebrać. Bał się, że

może to być telefon, na który nie czeka. Podniósł słuchawkę.

SAMOBÓJSTWA. GWAŁTY. GWAŁTY?

25

— Dzień dobry, Komenda Milicji. Czy rozmawiam z panem…

Odłożył słuchawkę. Nie zdała testu — pomyślał.

Powiedział, że jedzie do domu, do żony. Powiedział też, że

została zagryziona przez psa. Wyszedł z biura. Do domu nie pojechał.

Udał się prosto na daczę. Tam znaleziono go następnego dnia.

Powiesił się. Ona przeżyła.

Bora, czyli rottweiler, był szkolony przez fachowca. Gość brał

duże pieniądze, ale pracę wykonywał przyzwoicie, bez żadnej lipy.

Właściciel Bory zażyczył sobie gruntowne szkolenie. Był jeden

warunek: Atak psa na napastnika mógł nastąpić wyłącznie na hasło

WALDEK. Miał to być atak zdecydowany, natychmiastowy, skuteczny.

Test nastąpił w piątek. W głębi duszy liczył, że ukochana test

zda, stąd jego, prawie błagalne: -KOCHAM CIĘ — gdy wychodził

z mieszkania. Po jego wyjściu, posprzątała, bawiła się z Borą. Potem

podeszła do telefonu. Wykręciła numer. -WALDEK, TO … Nie zdążyła

dokończyć. Atak psa był zdecydowany, natychmiastowy

i...nieskuteczny, bo żyje a miało być inaczej. Widuję ją do dzisiaj.

Chodzi pokiereszowana, sama, zmęczona życiem. Najczęściej siedzi

w domu. Firma poszła z dymem gdyż nie potrafiła zarządzać. Ponadto

miała wszystkich przeciwko sobie. Jest dzisiaj bardziej samotna

niż kiedyś jej mąż. Wszystko przez jeden oblany egzamin. Borę

uśpiono.