Bliźniakiem być

Jechałem samochodem. Jechałem, rozmyślałem. Wróciły wspomnienia

z wielu lat wstecz. Przypomniałem sobie Łódź. OSOMO na

ulicy Północnej, obok Wojskowa Akademia Medyczna, po drugiej

stronie budynek operetki. Spędziłem tam wiele uroczych chwil.

Byłem też na „widelcu”. Stałem na placu sam, jak idiota, przed

wszystkimi chłopakami a komendant wydawał wyrok. Nagana

z wpisaniem do akt. Miałem dużo szczęścia,

że nie wyleciałem. Za co mnie ukarano? Myślicie, że za wódkę.

Nie, nie za wódkę. Trzeźwy byłem jak łza. Ukarano mnie...Dobra,

napiszę.

Pielęgniarki z Akademii Medycznej organizowały wieczorek

taneczny. Zaprosiły nas, niebieskich chłopaków. Przed wyjściem

przełożony zastrzegł:

— O GODZ. 24 WSZYSCY W POKOJACH!

Nie zwróciłem na to uwagi. Bardzo chce, to będę — pomyślałem.

Zabawa przy płytach. Piękne dziewczyny. Wszyscy się czają a ja

spokojnie. Znałem swoje miejsce w szyku, wiedziałem na co mnie

stać. Nie szarpałem się do najładniejszych. Śmiać mi się chciało

z kolesi, którzy wybierali. Zanim taki wybrał, dziewczyna tańczyła

z innym. Ze mną było inaczej. Rozpoczęła się druga trójka, gdy usłyszałem:

— Zatańczysz ze mną?

Przede mną stało wysoka uśmiechnięta dziewczyna. Spojrzałem

i… wybitnie mi się nie spodobała. Ale cóż, przyszedłem się bawić.

Uśmiechnąłem się i powiedziałem: — Czekam na ciebie od momentu

gdy zagrała muzyka. Roześmieliśmy się, a potem już poszło. Wróciłem

o godzinie 8 rano. Nie skakałem przez płot, wchodziłem przez dyżurkę.

Tam odebrano mi dokumenty. Po południu zorganizowano apel

o którym wcześniej. Najważniejsze, że wszystko skończyło się dobrze.

Koniec wspomnień, bracia bliźniacy czekają.

Podobni jak dwie krople wody. Charaktery trochę inne, ale nic

to, zawsze razem, nie odstępowali siebie na krok. Jeden skończył

technikum plastyczne, drugi górnicze. Pracowali w swoich zawodach

czyli plastyk był na utrzymaniu górnika oraz tatusia i mamusi.

Niezaradny był i tyle. Górnik miał pieniądze, powodzenie i ten

młodzieńczy luz. Poznał dziewczynę, która spowodowała, że więzy

z bratem bliźniakiem stały się luźniejsze. Widać było, że dziewczyna

zdominowała jego świat.

Plastyk zazdrosny nie był, nie, rozumiał brata i wybaczał

„odstawkę” na boczny tor

Po ślubie, górnik ze swoją lubą zamieszkał w przytulnym M-2.

(Starsi wiedzą, M-2 to pokój z kuchnią).

Mieszkali, pracowali, kochali, cieszyli się życiem. Nie wspomniałem

wcześniej, że górnik pracował na zmiany a pracował. Najgorsze

było nocne fedrowanie. Myślał o swojej lubej, martwił, że

siedzi w domu sama, tęskniąca. Przed kolejnym zjazdem pod ziemię,

zwrócił się do swojego sztygara z prośbą o wolne. Powiedział, że źle

się czuje, że chyba jest chory. Sztygar wyraził zgodę. Do domu

wrócił około 23. Żona zdziwiona, ale radosna, że wrócił, że spędzą

noc razem. Brat bliźniak tez był zadowolony. Co robił o tak późnej

porze w jego mieszkaniu? Nic szczególnego. Po prostu przechodził

obok, zauważył, że świeci się światło. Pomyślał, że oboje są w domu

więc odwiedził. Skoro wszedł, bratowa postawiła herbatę. Posiedzieli

chwilkę razem i pożegnali się. Kilka miesięcy później. Kolejne

nocne fedrowanie. Kolega, niby żartem, mówi:

— Chyba rzadko w domu bywasz- Nie odpowiedział, ale coś

w nim drgnęło. Przygotował grunt. Poinformował lubą, że mają

ważną robotę i nie wykluczone, że po nocnej zmianie zostanie

także na zmianie pierwszej. Prosiła aby odmówił, ale nie zgodził się.

Przekonał ją pieniędzmi mówiąc, że po zakończeniu zadania dostanie

dobrą kasę. Pojechał na nockę. Na dół nie zjechał, miał załatwione

wolne. Poszedł na piwo. Do domu wrócił około 2 w nocy.

Otworzył cicho drzwi… Obok jego lubej leżał brat, bliźniak. Spali

wykończeni późną porą. Ściągnął z nich kołdrę. Byli nadzy. Wziął

się za brata...Skatował jak psa. Lubej nie ruszał. Splunął w jej stronę,

wyszedł z mieszkania. Nie wiadomo co robił potem. Do pracy,

na nocną zmianę, przyjechał jak zawsze. Przebrał się, zjechał na

dół. Pracował jak zwykle. Może mniej mówił, ale wszystko było

w normie. Po około 3 godzinach powiedział do kumpla, że idzie się

„odpryskać” (tak powiedział ) i poszedł w stronę zamkniętego chodnika.

Wszedł do niego mimo, że znaki informowały o bezwzględnym

zakazie jakiegokolwiek ruchu. Chodnik był niezabezpieczony.

W każdej chwili istniało niebezpieczeństwo zawalenia się stropu,

ściany. Po około 25 minutach od jego tam wejścia, tak się rzeczywiście

stało. Nie było to duże tąpnięcie, ale było, a wewnątrz znajdował

się człowiek. Po około 2 godzinach, spod skał, wydobyto zwłoki

górnika bliźniaka. Na szyi miał luźną pętlę zakończoną sznurem

długości 170cm. Konsternacja. Nikt nie wiedział co o tym myśleć.

Ktoś powiedział, że na pewno zginął śmiercią samobójczą. Sekcja

zwłok temu zaprzeczyła. Zginął przygnieciony skałami. Tak sobie

myślę, że trzeba mieć kurewskiego pecha. Nawet powiesić się nie

można spokojnie. Zawsze coś. Chłop spokojnie szukał miejsca do

zarzucenia pętli. Być może był blisko. Niestety, nie zdążył, zawał był

szybszy. Szkoda