BŁYSK

Nie wiem dlaczego, ale u niego to widziałem. Błysk w oku. Nie

zawsze, lecz w sytuacjach nietypowych np. przed jakąś grandą, kłótnią,

dyskusją nie po jego myśli. Mieliśmy wówczas po 18—19 lat.

Chodziliśmy do jednej szkoły, mieliśmy tych samych belfrów. Razem

rozrabialiśmy, fajki palili, wino patykiem pisane pili i w ogóle.

Bywało, że startowaliśmy do tej samej dziewczyny. Szczerze mówiąc

ustępowałem, bo on zaraz bił. Mnie nie bił, ale innych tak. To nic, że

dziewczyna wybrała innego. Bił klienta za to, że wszedł mu w drogę.

Potrafił uderzyć. Siedzimy w Domu Kultury. Jeden silny, znany miejscowy

rozrabiaka, gra na akordeonie. Obok wolne pianino. Mówię:

-Zagraj coś, bo ten p...li na tej harmonii jakby wstydu nie miał. Siada

do pianina, zaczyna grać. O ile mnie pamięć nie myli, grał Karawanę

Elingtona. Siłaczowi od harmonii zaczynają paluszki skakać nie tam

gdzie by chciał. Inaczej mówiąc, myli się. –Przestań grać — mówi.

— Przestań ty- odpowiada kolega. Dalej grają razem z tym, że

każdy co innego. Koleś mój, gra coraz głośniej. Po prostu koncert.

Tamten wk… wiony do białości. Ostrzega kolejny raz. Kolega

z uśmiechem na ustach i charakterystycznym błyskiem w oczach

proponuje aby zostawił pudło, na którym gra i posłuchał dobrej

muzyki. Siłacz posłuchał. Odstawił harmonię- akordeon (jest jakaś

różnica?), skoczył błyskawicznie do kumpla. Zaczął go dusić. Kolega

nadludzkim wysiłkiem wstał, chwycił dłonią gardło napastnika.

Odwzajemnił uścisk z potrójną siłą. Usłyszałem charczenie. (przypominam

zainteresowanym, że opisywana akcja miała miejsce

w Domu Kultury). Krzyknąłem: -Zostaw bo go udusisz! Poluzował

uścisk. Harmonijny grajek, którego wiele lat, wiele osób się bało,

siadł zdziwiony na krześle. Nie mógł zrozumieć, że przegrał. Kolega

siadł do pianina i, jakby nic się nie stało, zaczął kontynuować koncert.

Harmonii, tego wieczoru, nikt nie ruszał.

Wracając do dziewczyn.

Jednej nie odpuściłem. Przyjezdna była. Wystartowałem

pierwszy i wygrałem. Kolega próbował, ale po czarnej polewce

dał spokój. Jej i mnie. Swoje zainteresowania skierował w stronę

bliskiej, lecz znacznie starszej kuzynki, którą obracał całe wakacje.

Mówił, że długo nad tym pracował, ale opłaciło się. Nigdy nie

odpuszczał. Jeden z naszych belfrów, wspaniały facet, poinformował

klasę, że na praktykę przyjedzie jego żona, studentka Uniwersytetu…

Prosił o życzliwość, wyrozumiałość Pamiętam zajęcia, które

z nami miała. Pełny luz, żadnego stresu. Taki sam typ jak jej mąż.

Wykładali różne przedmioty. Sielanka trwała dwa tygodnie.

Lekcja z nim, pierwsza tego dnia. Spojrzał po klasie i zorientował

się, że nie ma tego z błyskiem. Kazał siedzieć cicho. Powiedział,

że zaraz przyjdzie. Nie przyszedł. Pobiegł prosto do jego mieszkania.

Było niedaleko. Zapukał mocno. Nikt nie otwierał. Nacisnął klamkę…

otwarte. Wszedł do pokoju. Przywitał rozebraną żonę, przeprosił,

że przeszkodził, wyszedł. Dzień minął jak wszystkie poprzednie.

Wesoło zaczęło się następnego ranka. Szum na całą szkołę. Kolesia

z błyskiem skreślają z listy uczniów. Praktykantce przerywają

praktykę. Mówią, że ma się wynosić tam skąd przyjechała. Po tygodniu

zmiana sytuacji. Ona dalej prowadzi zajęcia a ten z błyskiem

w oczach dalej pobiera nauki. Nie ma sprawy, nic się nie stało. Tylko

niektórzy wiedzą co było grane. A gra szła o najwyższą stawkę.

Jej groziło wywalenie ze studiów. Była na ostatnim roku. Koledze

skreślenie z listy uczniów. Był w klasie maturalnej. Przestraszył się

i wziął sprawę w swoje ręce.

Czwartek, około 23. Pukanie do drzwi. Zdziwiony porą odwiedzin,

ale otwiera. Zobaczył tego z błyskiem w towarzystwie kumpla,

znanego miejscowego rozrabiakę. Chciał zamknąć drzwi, ale ten

z błyskiem nogą to uniemożliwił. Powiedział przy tym: -Co ty, boisz

się? Spokojnie. Wypijemy, porozmawiamy, ustalimy co trzeba.

Weszli do pokoju, wyciągnął butelkę wódki i poprosił o kieliszki. Po

rozlaniu padła propozycja: -Wszystko wycofasz. Powiesz, że nie było

sprawy. Jeżeli tego nie zrobisz, nic nie wygrasz. Twoją żonę wywalą

ze studiów. Ja maturę będę musiał zdawać w innej szkole, stracę

przy tym rok czasu. Nie mogę na to pozwolić. Chcę iść na studia

a potem żyć jak gość. Jeżeli tego nie zrobisz… Zdajesz sobie sprawę,

że będziemy mieszkać w tym samym mieście. Ja dam sobie radę,

tobie będzie ciężko.

Sprawę wycofano. Dokończyła praktykę. W dniu gdy wyjeżdżała,

tego z błyskiem nie było w szkole. Oczywiście, że to zauważył.

Poszedł na dworzec PKP. Tam w ramionach nieobecnego w szkole

ucznia, zobaczył swoja żonę- praktykantkę. Żegnali się czule. Zrobiło

mu się gorąco. Został przez nią zauważony. Pomachał na pożegnanie.

Do szkoły nie wrócił. Poszedł prosto do domu. Tam został

znaleziony. O szczegółach tej sprawy dowiedziałem się po latach.

Oczywiście, że nie wszystko przedstawiłem. Opowiadał przy wódce,

koleś z błyskiem. Najbardziej śmieszyła go sytuacja na dworcu. Całą

sprawę traktował jak młodzieńczą przygodę. Przygodę życia. -Co

miałem robić-mówił- Trafiła się dupa a ja nie z tych co odmawiają.

Gdy opowiadał, patrzyłem w jego roześmiane oczy. Widziałem

błysk. Tak jak planował, skończył prawo. Ożenił się, ma dwójkę dzieci.

Jedno przygodne, drugie z żoną. Dzisiaj jest tzw. prywatną inicjatywą.

Nie narzeka. Praktykantkę spotkałem kilka lat temu. Szła

z mężem. Znam chłopaka. Jest trzy lata ode mnie młodszy. Od niej

młodszy znacznie. Mówiła, że są szczęśliwi. Do dzisiaj zastanawiam

się dlaczego mi to powiedziała.