PAMIĘTAM JAK

Pamiętam jak przyjmował się do pracy. Średniego wzrostu blondynek.

Cichy, spokojny, uśmiechnięty. Wyraził chęć pracy w SB, tam

miał zamiar zrobić karierę. Potrzebowali, więc przyjęli. Szybko znalazł

wspólny język z kolegami.

Do Legionowa, trzy letniej szkoły, pojechał po 5 miesiącach.

Pierwszą przepustkę otrzymał po miesiącu. Oczywiście, że odwiedził

kumpli. Była wódka, były śmiechy i było jedno, niepotrzebne

pytanie: — Jak żona radzi sobie bez ciebie?

Ktoś inny uśmiechnął się przy tym. Pozostali nie zwrócili

na to uwagi. Ot, pytanie zatroskanego. Nie było odpowiedzi.

Był błysk w oku. Po powrocie z balangi uderzył pierwszy raz.

Z każdym przyjazdem na przepustkę bił coraz mocniej i częściej.

Gdy był na trzecim roku, przyjechał na dwutygodniowe wakacje.

Cały czas siedział w domu. Nawet kolegów nie odwiedził.

Zadzwonił tylko, że urlop się skończył i wraca do Legionowa.

Następnego dnia przedzwonił na Milicję jego 13-letni syn.

Powiedział:

— Mama nie żyje. Powiesiła się w piwnicym

Nie zostawiła żadnego listu. Nie chciała żyć więc odeszła.

Jak w życiu. Faktem jest, że syn mówił, że ojciec znęcał się nad

mamą, ale cóż tam kilkunastoletni gówniarz może wiedzieć

o życiu. Nie byłem na pogrzebie.

Z tego co wiem, wdowiec bardzo rozpaczał. Po załatwieniu

spraw rodzinnych wyjechał do Legionowa. Po trzech miesiącach

powiadomiono go, że w miejscu gdzie znaleziono zwłoki żony,

powiesił się 13-letni syn. Przyczyny nie ustalono. Był to okres przełomu,

weryfikacji w służbach mundurowych i wycinania niewygodnych.

Jego wycięto.

 Nie widuję go. Podobno wyjechał do Niemiec i tam założył rodzinę. Nie

ma się co dziwić, był kawalerem, bez zobowiązań.