DRUGA W NOCY

Cholerny dyżur. Chce mi się spać. Żadnego zajęcia, nic się nie

dzieje. Szczerze mówiąc lubię takie wieczory. Jestem szczęśliwy

gdy nie muszę w nocy pracować. Najlepiej będzie jak pójdę do

domu. Mieszkam kilka minut od Komendy. Gdy coś się wydarzy,

przedzwonią, przyjadę. Mówię o tym. Dyżurny zgadza się. Chwytam

klamkę, chcąc otworzyć drzwi wyjściowe. Słyszę telefon. Poczekam,

może coś dla mnie. Wykrakałem. -Pojedziesz do R. Jakaś baba zgłosiła,

że dokonano na niej gwałtu. Wsiadłem w radiowóz i wio…

Wchodzę na Posterunek. Przy stole zapłakana, roztrzęsiona „lichota”

w wieku około 30lat. Pomyślałem, że nawet gdyby dopłacała, nie

poszedłbym z nią na żadne balety. Ale nie po to tutaj przyjechałem

by rozważać co ja z nią itd. Uspokajam, częstuję papierosem, paliłem

wówczas, odmawia, nie pali. Proszę aby opowiedziała co i jak.

Trzęsącym się głosem zaczyna mówić. Jechała z Wrocławia, gdzie

była u chorej mamy. Miała kłopoty z dotarciem do domu. Nie wiedziała,

gdzie przesiadka, o której godzinie i takie tam. Kierowca

autobusu poradził, aby wysiadła w R. zapewniając, że tutaj dostanie

się do odpowiedniego autobusu. Coś mi tutaj nie grało. R. to większa

wiocha przy przelotowej trasie. Ale cóż. Gwałt to gwałt. Wysiadła.

Czekała na autobus, którego na rozkładzie jazdy nie było.

Godzina 23 — 24. Bez sensu. Postanowiła szukać innego rozwiązania.

Idąc do „centrum” wiochy, zauważyła chłopaka. Przedstawiła

sprawę, prosząc o pomoc. Poradził, aby poszła do właściciela taxi

mieszkającego tam i tam. Na pewno pomoże i tanio zawiezie.

Poszła...Szutrową ulicą szła pod wskazany adres. Czuła niepokój,

wydawało się jej, że ktoś za nią idzie. Spojrzała do tyłu. Chłopak,

który pomagał w kłopocie szedł za nią. Przyspieszyła, on także.

W pewnym momencie rzucił się na nią, powalił na ziemię. Zaczęła

się walka na śmierć i życie. Usiłował ją rozebrać. Zerwał przy tym

naszyjnik, zegarek, zniszczył bluzkę. Broniąc się ugryzła go w przedramię

prawej ręki. Ból musiał być okropny, skoro napastnik „zawył”

i uciekł. Pozbierała się szybko. O wszystkim zgłosiła na Posterunku.

Postanowiłem udać się na miejsce zdarzenia. Poszła z nami.

Wystarczyło spojrzeć na szuter aby zorientować się, że coś się działo.

Na miejscu odnalazłem zegarek i naszyjnik poszkodowanej. W R.

był stary CPN, otwarty do 22.Pomyślałem, że być może ajent robił

inwentaryzację, pracował nad dokumentami, czy coś w tym rodzaju.

W każdym razie nie wykluczone, że został w pracy dłużej. Po jej

zakończeniu postanowił się zrelaksować. Nie wiedział jak. Trafiła

się dziewczyna, więc… Tak myślałem. Pytam T. /posterunkowego/,

gdzie mieszka cepeeniarz. Idziemy w trójkę. Domek jednorodzinny,

ku mojemu zdumieniu, otwarty. Wchodzimy bez pukania. Ciemno…

Jak w nocy. W końcu zaraz godz. 4. Zapalam światło. Słyszę odgłos

kroków zbiegających po schodach. Wpada przestraszony facet.

Uspokaja się, gdy widzi posterunkowego. Spojrzałem na nią. Kręci

przecząco głową. Nie on. Aby wyjść z sytuacji mówię, dlaczego

weszliśmy. Skłamałem mówiąc, że drzwi były otwarte, że

dla nas to nietypowa sytuacja, że postanowiliśmy zobaczyć jaka

jest tego przyczyna. Oczywiście przeprosiłem. Gość nie miał żalu.

Podziękował za zainteresowanie. Byliśmy na zewnątrz, gdy coś

mnie tknęło. -Ma pan syna? — Odpowiedział twierdząco, więc

poprosiłem aby obudził chłopaka. Zobaczyłem zbiegającego po

schodach byczka. Ubrany w krótkie spodenki, umięśniony. Patrzę

na prawą rękę ...Jest mój. Na przedramieniu ślady ugryzienia. Jeszcze

świeże. Spojrzałem na poszkodowaną. Skinęła głową. Zaczął

płakać, błagać aby wybaczyła, że nie chciał… Była nieubłagana

mówiąc, że musi ponieść karę za to, co zrobił. Wziąłem chłopaka

do radiowozu, pojechaliśmy do powiatowej. Był ranek. Uznałem,

że zrobiłem wszystko, co zrobić powinienem. Pozostałe czynności

wykonają koledzy w dzień. Całość materiałów przekazałem dyżurnemu.

Poszedłem do domu. Obudziłem się koło 13. Męczyła mnie

ta sprawa, coś mi się w niej nie podobało. Poszedłem do Komendy.

Wszedłem do pokoju kolegi, który kończył „papiery”. Za moment

miał jechać do Prokuratury w sprawie aresztowania napastnika. Gdy

mnie zobaczył, zaczął machać rączkami.. Mówi: — Ty, stary, z tą lampucerą

jest coś nie tak. Sprawdziłem ją. Wyobraź sobie, że na terenie

kraju 11(słownie jedenaście) razy usiłowano ją gwałcić. Zamurował

mnie. Ale cóż, nie byliśmy w stanie nic zrobić. „Poszkodowana”

nie chciała odstąpić od zgłoszenia. Miała takie prawo. Moralność

nie ma tutaj nic do rzeczy. Chłopak dostał areszt a potem

1,5 roku odsiadki. Odsiedział wszystko. Maturę zdał z opóźnieniem,

ale zdał. Widuję go czasami. Kłania mi się. Nigdy nie rozmawialiśmy

o zdarzeniu. Po co? Było, minęło. „Poszkodowanej” nie widuję.

Myślę, że dalej jeździ po kraju… Teraz na pewno trudniej podpuścić”.

Wiek nie ten, włos bardziej siwy. O urodzie nie wspomnę.