NAZYWAM SIĘ BOND. DŻEJMS BOND

Coś mnie wzięło i poszedłem na cmentarz. Chciałem wspomnieć

tych, których znałem a których już nie ma. Zobaczyć, kto

odszedł a ja o tym nie wiem.

Naszła mnie taka chwila i nic na to nie poradzę. Miałem dużo

czasu, więc łaziłem.

Nie wiem jak jest teraz, ale dawniej, tych co samowolnie odeszli,

chowali na uboczu. Nie wszystkich, fakt, ale najczęściej. Zawędrowałem

na takie „ubocze”

Tak po prostu, nie spodziewając się niczego szczególnego.

W pewnym momencie zrobiło mi się gorąco. Niemożliwe, ONA???

Zameldował się w hotelu gdzie była recepcjonistką. Zauroczył

ją swoim spojrzeniem, uśmiechem, eleganckim garniturem, butami

na wysoki połysk. Ręce jej się trzęsły, gdy spisywała jego dane personalne.

Głos, gdy rozmawiała. Był na tyle bystry,

że zauważył jej zakłopotanie. Zapłacił za dwie doby. Wziął klucz

do pokoju, uśmiechnął się, spojrzał na nią i zapytał czy jutro też

będzie Odpowiedziała twierdząco. W takim razie jesteśmy umówieni

— powiedział z uśmiechem. Poszedł spać.

Następnego dnia przyszła specjalnie dla niego. Poprosiła

o zastępstwo koleżankę, więc wieczór miała wolny. Oczywiście on

o tym nie wiedział. Jeszcze by sobie coś pomyślał. Nie miała pewności

czy przyjdzie, ale kręciła się przy recepcji. Przyszedł

po kilku minutach. Ucieszył się, gdy ją zobaczył. Widać było, że

jest w siódmym niebie.

Ona była trochę wyżej lecz nie okazywała emocji. Podobno

to taka kobieca gra. Do hotelowej restauracji poszli na kawę. Poprosił

aby opowiedziała o sobie.

Nie miała nic specjalnego do powiedzenia. Ot, szara myszka

mieszkająca na obrzeżach miasta, szukająca miłości. On nie powiedział

o sobie nic. Prosił o wyrozumiałość.

Nie naciskała. Nie, to nie, bez łaski. Do domu wróciła taksówką,

za którą płaciła swoją kasą. On nie mógł odwieźć gdyż miał sprawę

do załatwienia. Zresztą ta sprawa była powodem, że skrócili spotkanie.

Następnego dnia spotkali się ponownie. Powiedział ze smutkiem,

że musi pilnie wyjechać, że centrala zleciła kolejne zadanie

do wykonania. Jaka centrala, co ty mówisz? — zapytała z niepokojem.

Pocałował ją w dłoń. i powiedział -Widzę i wiem, że mogę

tobie zaufać. Proszę tylko o zachowanie tej rozmowy w największej

tajemnicy- Obiecała, przerażona, że nikt się nie dowie.

No i powiedział…,że jest tajnym agentem, że wykonuje tajne

zadania dla ministerstwa i takie tam ceregiele. Słuchała z podziwem,

przerażeniem, dumą

Już wówczas zaczęła się o niego bać. Nie muszę dodawać,

że wieczór skończyli w łóżku. Nie wiem czy wówczas poczęli czy

w późniejszym okresie, ale łóżko zaliczyli.

Następnego dnia wyjechał w misji tajnej na, jak obliczył, miesiąc

czasu. Wrócił po dwóch dniach. Szybko i w tajemnicy powiedział,

że nie może nocować w hotelu bo go szukają. Pytał czy zna

jakieś miejsce, gdzie mógłby się skryć. Zaproponowała swoje mieszkanie.

To nic, że mieszkała z rodzicami, mieszkanie

było duże. Pojechali taksówką. Oczywiście ona płaciła, bo

jemu centrala nie przysłała jeszcze wypłaty. Miał z tym, jak mówił,

zawsze problem. W domu przedstawiła go jako swojego narzeczonego.

Tak uzgodnili wcześniej. Przyszłej teściowej bardzo się

spodobał. Przyszły teść też nie narzekał. Wyciągnął flaszkę, rozpili.

Potem drugą i też rozpili i poszli spać. Przez pierwsze dwa

tygodnie, przyszły zięć nigdzie nie wychodził. Dobrze żarł, dobrze

spał i opiekował się przyszłą żoną. Po tygodniu, niby przez pomyłkę,

co jakiś czas zwracał się do przyszłej teściowej per „mamusiu”.

Rumienił się przy tym jak dziewczynka. Kobieta była szczęśliwa

jak nigdy.

Po pierwszym, dwutygodniowym locie godowym, wyszedł po

pieniądze. Uznał, że centrala na pewno kasę przysłała. Wrócił po

trzech tygodniach. Wrócił goły i bosy. -Wszystkiemu winna centrala - powiedział.

Bliższych informacji nie mógł zdradzić.

Uwierzyła. Dalej żarł, spał i kochał się z przyszłą zoną. Sielanka

trwała około czterech miesięcy. Centrala kasy nie przysyłała ale

realizacji niebezpiecznych zadań wymagała.

Znikał więc, co jakiś czas, na dwa, trzy dni, tydzień. Wszystko

zależało od powagi zadania. Martwiła się o niego bardzo. Bała się

okropnie, że może coś mu się stać.

Ale on był dzielny. Zawsze wracał zwycięski. Bez pieniędzy,

zmęczony, ale wracał i to było najważniejsze. Teść, przyszły, coraz

rzadziej przestał stawiać. Teściowa, przyszła,

coraz gorzej gotować. Tylko ona, zakochana do granic możliwości,

wierzyła. W końcu wyszedł po pieniądze ostatni raz. Czekała

miesiąc dwa, trzy… Nie doczekała się.

Zrozumiała, że została bezczelnie oszukana. Urodziła bliźniaki,

dwóch chłopców. O ojcu dzieci nie wiedziała nic. Czas bliźni rany.

Zajęła się dziećmi i one były dla niej najważniejsze. O Bondzie

starała się nie myśleć. Zbyt mocną ją to raniło. Gdy chłopcy mieli po

14 miesięcy, przyszła kartka. Od niego.

Napisał, że nie mógł się kontaktować, że był w innym kraju,

gdzie wykonywał ważne zadanie, że za kilka dni przyjedzie.

O chłopcach nie napisał nic. Chyba nie wiedział, że jest ojcem. Czytała

kartkę kilkanaście razy. Nie mogła uwierzyć, że tak ją traktuje.

Coś ją opętało. Chłopcy spali w łóżeczkach. Rodzice wyszli do miasta.

Zamknęła drzwi na klucz. Otworzyła wszystkie kurki gazu. Położyła

się na podłodze przy łóżku dzieci…

Do dzisiaj kurwicy dostaję, gdy o tym myślę. Nie mogę zrozumieć

dlaczego zabrała chłopców. Przecież nie byli winni jej

durnocie.

Minęło około 30 lat od tamtego zdarzenia. Grób istnieje. Ktoś

przychodzi, położy kwiaty, zapali znicz.

Zginęła tragicznie. Tak pisze.